مولوی سید سبحانی آغا
نرمي ورسره وکه
سنګه رانه لاړي زماده سنګ یاره
جاردي دشم جانانه
روح ان یاران به جنت
زما دزړه دنیا يي
خپل مسلمان اوافغانی غرور
ستا په عشق کي مبتلا يمه
خوند کيي دجانان مينه